Με έμπνευση από το μάθημα της ιστορίας και τους νεολιθικούς οικισμούς του ελλαδικού χώρου για τους οποίους διαβάζουμε στο σχολικό βιβλίο, η τάξη του Γ2 αποφάσισε να δοκιμάσει και στον υλικό κόσμο μια νεολιθική εμπειρία σε μικρογραφία. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα διόραμα του τειχισμένου μέρους – κυρίως – ενός οικισμού σαν το Διμήνι της Μαγνησίας.
Πάνω σε ένα χοντρό φύλλο φελιζόλ και σε ένα ακόμα, πιο υπερυψωμένο, χτίσαμε με αληθινές μικρές πέτρες ένα διπλό τείχος – τις πέτρες τις είχαμε μαζέψει στο περιθώριο της μικρής μας «δοκιμαστικής ανασκαφής» στο πάρκο της γειτονιάς, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Στο ύψωμα και το εσωτερικό του τείχους χτίσαμε ένα σπίτι με στέγη από κλαδιά, δηλαδή χαρούπια από την αγαπημένη μας χαρουπιά έξω από την τάξη. Για το έδαφος κολλήσαμε παντού αληθινό χώμα – που περίσσεψε από το φυτώριο – σπορείο της τάξης μας, το οποίο είναι επίσης μια άλλη ιστορία. Τα φυτά είναι κομματάκια από πράσινα σφουγγάρια και τα μικροκεραμικά φτιαγμένα από μαθητές και μαθήτριες… όπως και τόσα άλλα που είχαν ανακαλύψει
οι άνθρωποι εκείνη την εποχή, μαζί τους κι εμείς: εστία φωτιάς, ξύλινα δόρατα, λίθινα εργαλεία, σφοντύλια, εργαλεία επεξεργασίας δέρματος, και τα πρώτα κτερίσματα μιας ταφής! Όσο για τα ζώα, τα πιο εντυπωσιακά είναι ίσως οι κουβαρίστρες άσπρης κλωστής που με εξαιρετική τεχνική ένας μαθητής και οι γονείς του μετέτρεψαν σε εξημερωμένα προβατάκια.
Το πιο σημαντικό είναι το αγκάλιασμα από τα παιδιά που σκέφτηκαν, έμαθαν, κατασκεύασαν, έχτισαν, και… συνεισέφεραν τα playmobil τους και διάφορα αξεσουάρ τους, τα έντυσαν με δέρματα ζώων – εν προκειμένω: καφέ μονωτική ταινία – και έπαιξαν συμβολικά-ανθρωπολογικά στο δημιούργημά τους.
(Από παιδαγωγική σκοπιά έμπνευσή αποτελεί η προσέγγιση των Playworlds και οι ιδέες της Gunilla Lindqvist για τη συλλογική συμμετοχή σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου η πραγματικότητα – εν προκειμένω, η… νεολιθική πραγματικότητα – και η φαντασία συνδέονται διαλεκτικά).

Στα Εργαστηρία Δεξιοτήτων και τον Θεματικό Άξονα «Δημιουργώ και Καινοτομώ – Δημιουργική Σκέψη και Πρωτοβουλία», το Γ2 τμήμα του σχολείου μας υλοποίησε δράση με αφετηρία το πρόγραμμα «Το Μάθημα… Παιχνίδι! Εκπαιδευτικός Οδηγός για Σχεδιασμό Επιτραπέζιων και Ψηφιακών Αφηγηματικών Παιχνιδιών (Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας – Ε.Κ.Ο.Μ.Ε.).

Το πρωτότυπο διαθεματικό επιτραπέζιο που δημιουργήσαμε έχει τον τίτλο «Παρεπόμενον» για να ακούγεται στα παιδικά αυτιά – και ίσως όχι μονό σε αυτά – αλλόκοτο, κάπως βαρύ, όσο και παιγνιώδες.   Όντως, το παιχνίδι έχει να κάνει με τα παρεπόμενα των μερών του λόγου της γραμματικής, αλλά όχι μόνο.  Είναι ένα παιχνίδι τάξης (για 20 παίκτες, χωρισμένους σε 4 ομάδες) με αντικείμενο την εξερεύνηση ενός τρισδιάστατου ταμπλό – χάρτη χωρισμένου σε εξάγωνα, στον οποίοι οι παίκτες συλλέγουν τα γραμματικά παρεπόμενα της λέξης ή των λέξεων της αποστολής τους.

Εμπεδώνοντας όρους για τον κάθετο και οριζόντιο διαμελισμό της γεωγραφίας, οι ομάδες στρατηγικά και συνεργατικά οδοιπορούν ή αναρριχώνται ή σαλπάρουν – με καράβι ή στη ράχη μιας φάλαινας – στα Όρη των Χρόνων, στο Φαράγγι των Εγκλίσεων, στον Πορθμό των Αριθμών, στο Δάσος των Αντωνυμιών, τη ρηχή Λιμνοθάλασσα των Μετοχών… μέχρι και στη μακρινή Χερσόνησο των Παραθετικών Βαθμών (συνολικά 15 περιοχές με παρόμοια ονόματα).

Ακόμα ίσως πιο ενδιαφέρον είναι ότι στο πλαίσιο κάθε ομάδας οι παίκτες είναι χαρακτήρες με ειδικές δεξιότητες, εμπνευσμένοι από κείμενα της Γλώσσας και του Ανθολόγιου της Γ’ Δημοτικού (για όσους/ες ξέρουν τα της Γ’ τάξης: Μαρκοβάλντο, Λίλη, – Εγωιστής – Γίγαντας, Μελίνα – και … – εκτός ύλης – μια Φτερόγατα!).   Από τα βιβλία της Γ’ είναι αντλημένες και οι φράσεις και λέξεις που συνιστούν την αποστολή των ομάδων.

Τόσο η κατασκευή, οι κανόνες, οι ιδέες συνδιαμορφώθηκαν από τον Εκπαιδευτικό της τάξης και τις ιδέες και αναφορές των μαθητών/τριών εντός και εκτός σχολείου.  Το παιχνίδι ως παιχνίδι από το play testing που κάναμε είναι διασκεδαστικό και αγκαλιάστηκε από τα παιδιά – και μακάρι να υπήρχε χρόνος και τρόπος να παίξουμε ακόμα περισσότεροι… περισσότερο «Παρεπόμενον»!